هيچكس خودش را در هيچ رابطه اى مقصر نميداندهمه ى ما آنقدر غرور داريم،كه هميشه حق را به جانبِ خودمان ميدانيماز نظر خودمان،فرشتگانى هستيم،كه داشتيم زندگيمان را ميكرديمكه يك نفر آمد و ما را با خاك يكسان كرد و رفت...داخلِ شعرهاداخلِ متنهاميگرديم دنبالِ جمله اى كه طرف مقابل را بكوبد وما را مظلوم ترين آدمِ دنيا نشان دهد...گاهى يادمان ميرود آدمى كه الان ميخواهيم سر به تنش نباشد،تا ديروز پُزَش را به عالم و آدم ميداديم!كمى انصاف شايد......
ادامه مطلب